Posts

Merkel who?

Image
  Το παιδάκι που βλέπετε να κρατά την ταμπέλα της "Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας" είμαι εγώ. Βλέπεται εκείνη την εποχή υπήρχε ακόμη η Ανατολική Γερμανία αν και στα τελευταία της, με σημαία παρόμοια της Δυτικής (μόνο το εθνόσημο διέφερε) πράγμα που μας μπέρδευε στις πρόβες που κάναμε για την τελετή λήξης των αγώνων (η εικόνα είναι από την επίσημη τελετή. Προσπερνάω το γιδοπασόκο που έγραψε "ΦΙΛΛΑΝΔΙΑ" στην ταμπέλα της αγαπητής αυτής χώρας και εστιάζω στη μαμά της φινλανδοποίησης της Ευρώπης. Ενώ εγώ παρήλαυνα όπως με βλέπεται στην εικόνα, η μαντάμ η μέρκελ και ο βλαδίμηρος ήταν στην ίδια χώρα, τη γενέτειρα της πρώτης. Δε νομίζω να απαντήσουν με ειλικρίνεια ποτέ στις επικρίσεις για το τι έκαναν μαζί αυτοί οι δύο, συνεπικουρούμενοι από τα Ρωσικά που μιλά αυτή και τα Γερμανικά που μιλά αυτός, αλλά να μην εκπλησσόμαστε για το γεγονός πως η μέρκελ σήμερα αβαντάρει ουσιαστικά τις πυρηνικές απειλές του κρεμλίνου. Μιλάμε για τη γυναίκα που δεχόταν να παίρνει δώρα α

Δέκα χρόνια πριν...

... η Yulia από τη Σιβηρία περπατά με τα όρθια χιλιόμετρα των ποδιών της την Αθήνα για πρώτη φορά. Μοιραζόμαστε το μίσος για τον πούτιν και κάποια αγάπη (για μας όχι τον πούτιν). Τη θυμάμαι σαν τώρα να μου λέει "αυτός μια μέρα θα μας πάρει τα διαβατήρια να μην μπορούμε να φύγουμε". Περπατώντας μια πουτινόπληκτη γειτονιά των νοτίων προαστίων της λέω πως εδώ έχουμε πολλούς Ρώσσους. Δε θα ξεχάσω το απολογητικό της βλέμμα όταν με ρώτησε "και τι γνώμη έχετε γι αυτούς;" Δεν θυμάμαι τι της απάντησα ακριβώς. Ίσως δεν έχει και πολύ σημασία τι απαντάς σε δύο πράσινα μελαγχολικά μάτια στο ρετιρέ των αγαλμάτινων ποδιών τους.  Προσπαθώ πάντα να βρω φως στο έρεβος και ο κοντοστούπης του κρεμλίνου με την επιστράτευση της απελπισίας του μου έφερε άθελά του αυτές τις μνήμες. Που να ήξερε η Yulia που θα μας έφερνε το καθεστώς αυτό 10 χρόνια μετά. Ή μάλλον ήξερε γι αυτό έψαχνε να κάνει την τύχη της στο εξωτερικό. Λίγα χρόνια αργότερα μια άλλη Yulia, μισή Γερμανίδα που της άρεσε να

11/9

Image
  Δεν ξεχνιέται αυτή η μέρα ακόμη και να ήθελα που δεν θέλω. Εκείνο τον καιρό τελείωνα τη θητεία μου. Βρισκόμενος σε "άδεια απολύσεως" έχοντας κολλήσει στο τέλος ότι άδειες είχα και δεν είχα, είμαι έξω για καφέ όταν με παίρνει μια φίλη και μου λέει "ρε συ λένε πως έπεσε ένα αεροπλάνο πάνω σε ένα ουρανοξύστη στην Αμερική". Μέχρι να τη ρωτήσω τι και πως μου λέει "τώρα λένε πως έπεσε και άλλο ένα". Εκεί το έριξα στην πλάκα αβέβαιος αν με δουλεύει ή αν έχει πιεί ή βλέπει αρβύλα news αλλά δυστυχώς όπως ξέρουμε κάπως έτσι έγινε.  Γυρνώντας στη μονάδα μου να πάρω το χαρτί απολύσεως ο κόκκινος συναγερμός την είχε κάνει αγνώριστη κυριολεκτικά. Στην πύλη είχαν βάλει όγκους από τσιμέντο που σε ανάγκαζαν σε ζικ ζαγκ, στην ουρά για να μπω έψαξαν το αυτοκίνητό μου με καθρέπτη από κάτω, στο διοικητήριο απαγορευόταν να παρκάρει οποιοδήποτε όχημα ενώ είχαν τεθεί σε λειτουργία σκοπιές που είχαν να φυλαχθούν ο θεός ξέρει από πότε. Είναι και κάτι άλλο όμως που δεν ξεχνιέτα

Fancy a scenic ride by the sea peppered with some Urbex?

Image
  Well, I got you covered for the whole spectrum from beauty to ugliness on this one 🙂 Wear your helmet and follow me on my most travelled but also my most favourite route or at least one of them. I had more than many so far so it's hard to tell the sole best one but riding from Athens to Sounio is guarantee money back hard to beat. A wonderful day with super bright sunshine and a crystal clear blue sky escorts me as I ride and enhances the heavenly feeling as I leave the city behind and start enjoying the winding coastal rode. Countless corners around also countless swimming bays on the way. In case you're not a biker I have a few photos to show you how things look at an angle at those tight bends: As attractive this road can be in the absence of heavy traffic never test the limits of your bike there cause you can become roadkill in no time. See a close call I had there many years ago recorded by a friend of mine who was following me: Yep, that old lady just decided to casual