Ματαιότης Ματαιοτήτων

 

Ξέθαψα παλιά φωτοτυπία αποκόμματος ακόμα παλιότερης εφημερίδας, από την ταραχώδη δεκαετία του '60 (κάπου στα μέσα της φαντάζομαι). Οι επιγραφές της εποχής, ο γραπτός λόγος της εποχής...

Αυτός που κρατά την Ελληνική σημαία θα γινόταν πατέρας μου την επόμενη δεκαετία. Οι άνθρωποι της σειράς αυτής ήταν πιτσιρίκια στο Β' ΠΠ, έφηβοι στον εμφύλιο, τριαντάρηδες στη Χούντα και όσοι από αυτούς ευτυχούν να ζουν ακόμη βλέπουν τον κύκλο της ανθρώπινης ιστορίας να ξανακλείνει στον προθάλαμο ενός πιθανού Γ' ΠΠ. Μέσα στη ματαιότητα όλων αυτών, σκέφτομαι τι μπορεί να αποτελέσει την έξοδο από αυτό το προβλέψιμο μοτίβο ακμής-παρακμής, το χτίσιμο δηλαδή των γενεών που μεγάλωσαν στα ερείπια μέχρι να έρθουν τα ερείπια από το γκρέμισμα των επόμενων γενιών που μεγάλωσαν "στα πούπουλα".

Άραγε, όταν π.χ. κάποτε θα γίνει προσιτή μια πτήση στο διάστημα, αυτοί που θα τη δοκιμάσουν θα γίνουν σοφότεροι βλέποντας τη Γη μας από ψηλά ώστε να μεταδοθεί αυτή η σοφία και στον υπόλοιπο πλανήτη μας; Θα κρατήσω μικρό καλάθι γιατί έχω παρατηρήσει το εξής ως τώρα: Οι ιδιαίτερες εμπειρίες δεν "κλειδώνουν" κατ' ανάγκη μια μετάβαση του ατόμου που τις απολαμβάνει προς μια σοφότερη εκδοχή του. Μάλιστα, συμβαίνει το εξής: Παρατηρώ τους ήδη θετικούς ανθρώπους να γίνονται ακόμη θετικότεροι μέσα από κάτι τέτοιο και αντίθετα τους κόπανους να γίνονται ακόμη χειρότεροι κόπανοι.

Ο λόγος είναι ο εξής: ο κόπανος, όχι απλά δε νιώθει συστολή και τύχη που μπόρεσε να γευτεί κάτι ιδιαίτερο (και ως εκ τούτου διδακτικό) στη ζωή του αλλά αντίθετα το παίρνει ως δεδομένο ότι "ΝΕ, ΤΗ;" και του ανοίγει η όρεξη ότι η ζωή του χρωστάει τέτοια και ακόμη καλύτερα, καταναλώνοντάς τα λαίμαργα όλα αυτά αντί να τα φιλοσοφεί. Το διαμετρικά αντίθετο δηλαδή του "humbling experience" που θα λέγαμε και στα "Ελληνικά". Έτσι λοιπόν συναντάς κόπανους και στο πιο υπέροχο μέρος του κόσμου και σε πολυταξιδεμένους ανθρώπους, ακόμη και στην Αθηναϊκή Λέσχη, μέλος της οποίας ήταν και ο γνωστός πλέον απατεώνας "γιατρός" που πήγε μόλις φυλακή. Δείτε τη μεγάλη εικόνα μας: "Γαλλικά" και "πιάνα" και σπουδές σε φημισμένα Πανεπιστήμια μας έκαναν πιο αλεξίσφαιρους απέναντι στην Ανατολική διαφθορά; Το αντίθετο. Σιγά μη πει όχι η κάθε "Εύα" πετ του Κατάρ και να μείνει με μια μεζονέτα λιγότερη...

Κρίμα πάντως γιατί κατά τα άλλα, η βεντάλια του τρόπου ζωής που μπορεί να επιλέξει ο καθένας έχει ανοίξει περισσότερο από ποτέ. Και από αυτή την πλευρά ζούμε θεωρητικά έστω στην καλύτερη εποχή. Στην πράξη όμως αυτό εξαρτάται και από το πόσοι είναι αυτοί που το καταλαβαίνουν αυτό, επομένως...