07/09/2019

Ιταλία - Γαλλία μέρος 6

Έχω τελειώσει το μπάνιο μου, έχω πλύνει τα ρούχα μου τα οποία αναλαμβάνει να στεγνώσει η σόμπα και βλέποντας πως ο καιρός τελικά μάλλον θα κράταγε τα νερά του για άλλη φορά βρίσκω την ευκαιρία να περπατήσω το χωριό (Valmeinier). Μικρό και όμορφο με ωραία κτίσματα όπως αυτό:


Λίγα μόλις βήματα από εκεί που έμενα συναντώ ένα μικρό μνημείο από το αιματηρό παρελθόν της Ευρώπης:


Αναρωτιέμαι τι νόημα έχουν τα μνημεία και τα μαθήματα ιστορίας αφού ο άνθρωπος επιμένει να κάνει τα ίδια λάθη. Λέτε κάτι τέτοιο να σκεφτόταν και αυτός ο σκύλος που περίλυπος κοιτά από το παράθυρο τους περαστικούς;

΄
Μερικά σπίτια έχουν ευρηματικές διακοσμητικές πινελιές:


Να και ο τοπικός τοίχος αναρρίχησης.


Αλπική θέα και πισίνα. Τα παιδιά μέσα της δεν τα λες και άτυχα:


Επιστρέφω για να μαγειρέψω και να δω τι θα με αφήσει ο καιρός να κάνω την επόμενη μέρα από όλα αυτά που είχα σκοπό να επισκεφθώ. Το μειονέκτημα του να είσαι σε ωραίες περιοχές - τι να πρωτοδείς!

Η επόμενη μέρα στο Valmeinier ξημέρωσε χειρότερη από την προηγούμενη δίνοντας μια αλλόκοτη αίσθηση βαρυχειμωνιάς στην καρδιά του καλοκαιριού, από εκείνες βέβαια που οι Άλπεις μπορούν να δώσουν σε κάθε καλοκαιρινό μήνα με περίσσεια ευκολία. Αυτό με υποχρέωσε να παρακολουθώ την εξέλιξη του καιρού ανά λίγα λεπτά από 2-3 πηγές ώστε να δω τι θα μπορούσα να κάνω από το αρχικό φιλόδοξο πλάνο ενός κύκλου 200+ χιλιομέτρων στις τοπικές Άλπεις. Όταν έχεις μπροστά σου πολλά χιλιόμετρα σε υψόμετρα άνω των 2000 μέτρων το τελευταίο που θες είναι να φας κανα κεραυνό στα μούτρα και εκείνη τη μέρα έριχνε αρκετούς. Αφήνω βέβαια το πόσο όμορφο είναι να οδηγάς σε φουρκέτες ποτάμια από τη βροχή. Βέβαια η πυκνή συννεφιά έκανε τις Αλπικές πλαγιές τις οποίες και κουκούλωνε να μοιάζουν σαν να καίγονται:


Για να πάρετε μια ιδέα, να η θέα έξω από την πόρτα μου:



Κάποια στιγμή βλέπω ότι πάει να ανοίξει ο καιρός από Δυτικά οπότε αποφασίζω να αλλάξω τη φορά της διαδρομής αντί να ξεκινήσω προς Ανατολή. Στα πρώτα χιλιόμετρα πλακώνει πάλι ομίχλη όπως στην παραπάνω φωτογραφία. Μόλις καθαρίζει αργότερα, η αντίθεση της γαλάζιας τρύπας του ουρανού που ερχόταν από τη Δύση με την σκοτεινιά του συννεφιασμένου από πάνω μου ήταν εντυπωσιακή. Πρώτος σταθμός το Montvernier με σκοπό να ανέβω μια πλαγιά σχεδόν κάθετη στο οριζόντιο επίπεδο με αποτέλεσμα ο δρόμος εκεί να είναι από τους πλέον φιδίσιους που έχω κάνει ποτέ. Λόγω κακού καιρού δεν συνάντησα πολλά αυτοκίνητα, ευτυχώς γιατί οι φουρκέτες εκεί είναι τόσο σφιχτές που με το ζόρι χωράνε ένα όχημα. Ευκαιρία βέβαια για μερικές φωτογραφίες:




Για να πάρετε μια ιδέα της κλίσης:


Θέα από την κορυφή:


Κατεβαίνω πάλι τον ίδιο δρόμο για να συνεχίσω Δυτικά και μετά Βόρεια με σκοπό να κάνω μια στάση στο Pussy. Ναι, έτσι βάφτισαν οι Γάλλοι αυτό το μέρος. Γαμώ! Κυριολεκτικά! Καθώς ανεβαίνω το επόμενο βουνό ο καιρός ξανασφίγγει. Κάποια στιγμή που φτάνω σε μια μικρή ευθεία που μου επέτρεπε να δω πιο πέρα σταματώ να δω τον καιρό πιο προσεκτικά. Πυκνά βροχερά σύννεφα. Γνωρίζοντας ότι θα ξεπέρναγα τα 2000 μέτρα αποφάσισα να μην το ρισκάρω. Αν είναι έτσι ο καιρός εδώ στα 1200 περίπου τι θα γίνεται εκεί πάνω; Κάνω αναστροφή ηττημένος και αναπροσαρμόζω τα σχέδιά μου. Επιστροφή στο Valmeinier, το Pussy θα με περιμένει κάποια άλλη χρονιά (Γαλλο-Αλπική εκδοχή του "Ας περιμένουν οι γυναίκες") και θα κάνω μία Βόρεια παράκαμψη στην αυριανή διαδρομή μου προς Μιλάνο ώστε να πάω στο Val d'Isere. Μεγάλη παράκαμψη αλλά τέτοια μέρη δεν τα αφήνεις. Άλλωστε σε περιμένει το μικρό πάσο του Αγ. Βερνάρδου και η κοιλάδα της Aosta μετά μπαίνοντας Ιταλία για να μην πολυστεναχωρηθείς.

Επιστρέφω έτσι με λίγη βροχή στο χωριό. Το Valmeinier είναι κλασσικός προορισμός για σκι το χειμώνα και ως εκ τούτου έχει μπόλικα μαγαζιά με τέτοιο εξοπλισμό. Εγώ φυσικά τα παρακάμπτω και πάω στο μίνι μάρκετ να ψωνίσω για το στομάχι μου γιατί δεν είχα και πολύ κέφι (ή υπομονή αν θέλετε) να μαγειρέψω.

Εδώ το φαΐ μου απολαμβάνει λίγη θέα πριν ικανοποιήσει την πείνα μου:


Να και το βίντεο με τη συγκομιδή της ημέρας:


No comments:

Post a comment